sundaymorning.punt.nl
Tarzan (2e keer)

26 Juli zou ik voor de 2e keer naar Tarzan gaan, dit keer met Nikki. waarschijnlijk dankzij de lopende Albert Heijn actie, anders had ik niemand zo gek gekregen om dat bedrag neer te tellen.

Ik had al uitgevonden dat Bente van den Brand Jane zou spelen, John Vooijs speelde tarzan. Ook daar was ik heel gelukkig mee, maar waar ik het meest gelukkig mee was: We hadden Clayton Peroti als Tark! Mijn dag kon al niet meer stuk. Ook de plekken waren netjes: Helemaal in het midden, alleen wel achteraan in de zaal… zo hadden we een mooi overzicht bij sommige scènes.

Tarzan: John Vooijs was ook de vorige keer Tarzan, hij blijft enorm leuk om naar te kijken! Ook klinkt zijn stem enorm goed met die van Bente, eigenlijk niks op aan te merken dus! Kort samengevat: een supergoede Tarzan.

Jane: Bente van de Brand Grappig hoe haar stem op sommige momenten op die van Chantal lijkt! Haar gilletjes waren echt hilarisch, vooral tijdens de scene met het spinnenweb lag ik dubbel. Ook heeft ze een prachtige stem om naar te luisteren, dus heel erg jammer vond ik het niet dat Chantal er niet was, al had ik haar ook heel graag een keer willen zien!

Kala: Joanne Telesford: wist mij niet erg te raken, waarbij ik de vorige keer met Chaira al bij het eerste liedje tranen in mijn ogen had, wist Joanne me alleen bij ‘Als de maan bij de sterren, reprise’ te raken.

Korchak: Fred Butter, oogt gelijk al als een echte leider. Ook was hij beter te verstaan dan de Korchak die ik de vorige keer had. Een echte leider, die alles voor zijn stam overheeft: geloofwaardig, en erg grappig in het duet met Kala.

Tark: Jaa! Clayton Peroti. Als ik me ergens op verheugd had, was het wel Clayton als Tark. En dat terwijl ik alleen zijn stukje bij het MAG had gezien. Man, wat is hij grappig! De gilletjes die hij slaat, en de kleine dingen die hij doet maken je zeker aan het lachen. Om maar niet te spreken van zijn teksten… Clayton maakte alle verwachtingen meer dan waar!

Mr. Porter: Hans. Alleen al bij het horen van zijn stem krijg je een vadergevoel, hoewel zingen niet zijn sterkste kant is: weet hij zijn gevoel des te beter in het acteren over te brengen.

Mnr. Clayton: Arie Rustenberg, speelde zijn rol zo goed dat hij aan het eindapplaus aardig wat BOEgeroep kreeg, wat hij zeker mag opvatten als een groot compliment aangezien hij zijn rol als “slechterik” erg geloofwaardig speelt.

Kleine tarzan: Floris. Ik verbaas me elke keer weer over hoe lenig die kinderen zijn! Die flikken kunstjes waarvan ik alleen maar kan dromen. Zijn zang was bij ‘maar waar’ ontzettend goed, alleen bij ‘bij mij moet je zijn’ ging hij even iets vals. Verder was hij ook met acteren goed: wist zijn tekst, en speelde geloofwaardig. Op het stuk dat Korchak hem achterlaat had ik echt een brok in mijn keel.

 

Het was weer mooi! Al moet ik wel bekennen dat ik Chaira erg gemist had, maar Clayton Peroti daarentegen was echt een geweldige aanwinst! Het was weer een fijne dag!

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl