sundaymorning.punt.nl
Premiere: Hotel Atlantico
Premiere van Hotel Atlantico: De allerlaatste voorstelling die ik voor CJP heb gerecenseerd. Ze gaan over op een andere manier van werken. Dus was mijn hulp niet meer gewenst. Afijn, hier volgt mijn visie op het stuk.

In de Leidsche Schouwburg zou het allemaal plaatsvinden: Een klein maar onwijs leuk theatertje. Eenmaal binnen gekomen haalde ik mijn persmap op en ging ik braaf staan wachten. Dat het een premiere was, wist ik. Maar dat er zoveel bekende mensen naar binnen zouden schuifelen: How could I know? Afijn, om nogmaals eventjes op te sommen: Minister Plasterk, en vrouw zaten naast me. Paul de Leeuw zat verderop in de rij. In de rijen verder naar achteren zaten: Georgina Verbaan en Patrick Martens, Matthijs van Nieuwkerk, Rene van Kooten(L), Diederik van Vleuten, Yvon Jaspers, Jenny Arean en Ingeborg Elzevier.

De voorstelling begint goed: Je maakt kennis met vier goede vrienden, die allemaal werkzaam zijn in de media. Het is voor de zoveelste keer dat zij samen op vakantie gaan. Allereerst is er Nick (Dick van den Toorn), die het allemaal niet meer ziet zitten nadat zijn partner Adrie gestorven is. De vraag: “Is dit alles, en is het goed genoeg?”  spookt dan ook altijd door zijn hoofd, zelfs terwijl hij glazen wijn in zijn handen verwarmt. Hans (Hajo Bruins) is de man die als kind een puntenslijperverzameling had, en er van houdt om naar mooie surfjongens te kijken. In het dagelijkse leven is hij nieuwslezer: Al zul je hem nooit voor 8 uur ’s ochtends op tv zien: Veels te vroeg. De vriend met een eigen kookprogramma is Bram (Marc-Marie Huijbregts). “We hebben het goed” blijft hij steeds weer herhalen, ook als het minder goed blijkt te gaan. Als laatste is er de columnist Ties (Paul Groot). Hij zegt precies wat hij bedoeld en weet zijn mening ook nog eens mooi te verwoorden. Een grote angst van hem is dat zijn moeder best wel eens kan komen te overlijden, precies op de dag dat zijn boek gepubliceerd wordt.

Dat ze allemaal homo zijn, is aan het eind van de voorstelling meer dan duidelijk. Mede dankzij de teksten van schrijver Frank Houtappels (schreef onder andere ook ’t vrije Schaep en Gooische vrouwen). Hij heeft een goede balans weten te vinden tussen humor, veel lachen en de serieuze ondertoon die het verhaal met zich meebrengt. Ook de acteurs weten zich prima in te leven in het verhaal: De spanningen zijn voelbaar, en met elke slok wijn die gedronken wordt, wordt ook de tekst steeds grappiger. De confrontaties met elkaar zijn onvermijdelijk, soms zelfs kwetsend maar al snel volgt dan weer de overgang naar een luchtige opmerking. Soms iets te snel… Maar dat neemt niet weg dat het verhaal geloofwaardig goed gespeeld wordt.

Wanneer er muziek klinkt, lijkt het verhaal even stil te staan: De heren veranderen van zitplaats, schenken nog een wijntje in, en gaan dan weer verder. Geroddel, een lintje en stichting aap zorgen voor hilarische situaties, terwijl het einde eindigt in een pijnlijke stilte. Natuurlijk gevolgd door een daverend applaus. Naar mijn mening sprongen vooral Marc-Marie en Hajo Bruins er uit qua acteren. Al met al: een theatervoorstelling die dankzij een flinke hoeveelheid humor en goede acteurs zeker de moeite waard is!

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl