sundaymorning.punt.nl
Eric van Sauers - Smulpapen
Verslag: Eric van Sauers
 
Op 6 december stond Eric van Sauers in het Amphion. Ik kende hem alleen van een show op tv (waar hij een scène van 10 minuten over kwarktaart verteld en zijn stem die ik herkende omdat die regelmatig in ‘huisje-boompje-beestje’ voorkwam (tja, zo leer je nog eens wat op de basisschool). Ook op google viel niet veel meer dan zijn kwarktaart scène te bezichtigen, en ook op zijn site kwam je niet verder dan zijn speellijst: tijd om hem in Amphion te bezichtigen… daar aangekomen bleek er een hele groep jongeren te staan die alvast bakken popcorn ingeslagen hadden, en duidelijk met tegenzin naar de voorstelling gingen (om hun CKV-lijstje te moeten afwerken..) we hadden aardig mooie plaatsen: rij 14 en schuin voor het midden van het podium. Het decor bestond uit een draaiende aardbol, en aan de rechterzijde stonden losse letters opgesteld, die steeds kleiner werden naarmate je naar rechts las: Het vormde het woord ‘smulpapen’,
 
Toen de lichten eenmaal gedoofd werden en Eric op kwam lopen, begon hij al enthousiast over zijn decor te vertellen, om zo over te gaan in het onderwerp ‘wereld’ en hoe hard de mens de aarde wel niet aan het verkloten was, zijn verhaal werd ondersteund door persoonlijke opvattingen en gebeurtenissen, waar iedereen zich bij in kan leven: het duurde dan ook niet lang, todat de hele zaal inclusief de CKV-jongeren platlagen, zo werden we vergeleken met een mierenhoop (de mieren wonnen het van ons gedrag), en over het co2 uitstoot dat eindigde met de zin: “Dus als ik een dag m’n hummer laat staan, moet ik 4 bomen de grond uittrekken om de uitstoot te compenseren?”. Natuurlijk kon ook Eric het niet laten een monoloog te voeren over de vrouw, en waar die dan wel niet goed voor waren?! Sommige stukken waren aardig voorspelbaar, maar doordat Eric er toch telkens weer andere dingen bij sleepte was iedereen continu geboeid. Ook improviseerde Eric 2 stukken; de ene keer toen een mobiel afging in de zaal.. (‘Neem maar op, zeg dat je toch maar in een voorstelling van Eric van Sauers zit, praat gerust een uur lang, ik wacht wel hoor!”)
De tweede keer was toen een vrouw met keiharde lach, na een van zijn grappen nog heel lang doorlachte, terwijl de rest van de zaal allang weer stil was… erg leuk om te zien! Verder vond ik het erg leuk om te zien, hoe je met bijna geen decor toch anderhalf uur lang het publiek weet te boeien met het verkloten van de aarde. Ook vertelde hij dingen over zijn leefomstandigheden als ‘man met een zwart velletje’, van tradities die hij de grond inAboorde, tot schotel en antennes in de achtertuin.
 
Ik vond het een leuke show: Hij geeft een te realistisch beeld van waar we mee bezig zijn: hij verteld dingen die je ergens wel weet, maar waar je weinig mee doet. Leuk is dat hij de verhalen die hij verteld inkleurt met zijn eigen ervaringen: Het is Jammer dat Eric van Sauers nooit echt is doorgebroken in de cabaretwereld, en nog steeds voor CKV-leerlingen staat te spelen; Qua niveau van improvisatie, vertelwijze en inhoud zou hij prima in het rijtje van topcabaret passen.

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl