sundaymorning.punt.nl
La Cage aux Folles
Een mailtje van onze studievereniging: Of we gratis naar de musical La Cage aux Folles wilden. Heel vreselijk natuurlijk. Dus 's avonds de trein richting Rotterdam gepakt -een tussenstop gemaakt op den Haag om een treinkaartje te kopen. (Sukkel die ik ben, had ik m'n ov in een andere tas laten zitten...)- Aangezien we meerdere kaartjes konden bestellen, werden naast Lot ook Do, Margot en Aniek meegevraagd. Verder stonden er in het oude Luxor ook nog zat andere studiegenootjes, die de gratis kaarten ook niet hadden kunnen afslaan.
 
De voorstelling zelf was weer ontzettend mooi. Jon van Eerd en Stanley Burleson blijven zo ontzettend lief samen. Hun samenspel is echt geweldig: Je gelooft vanaf het eerste moment dat de liefde tussen George en Alban onvoorwaardelijk is. Nogmaals weer een groot compliment voor alle mannelijke dansers die in jurkjes, hakken, pruiken en dikke lagen make-up op het toneel hun benen met gemak in hun nek leggen. Ontzettend knap, vooral als je mensen naast je hoort beweren dat het volgens hem gewoon vrouwen zijn die de rol van travestiet op zich nemen. Dat betekent dat je als man zijnde behoorlijk overtuigend een vrouw kan lijken!
 
De liedjes blijven in je hoofd hangen en hoewel ze soms -net ietsjes te lang duren- versterken ze de sfeer van de show enorm. Van Travestieten die in spagaat springen tot emotionele scenés als 'Ik ben wat ik ben': dat het nachtclubleven niet elke dag zo'n groot feest is als dat het lijkt, wordt wel duidelijk. Hoe ver zijn mensen bereid om te gaan voor degene die ze lief hebben: wat doen én vooral: wat laten ze...
 
Het leuke van een live show is, is dat er gemakkelijk dingen fout kunnen gaan. Zo ook deze keer; Allereerst krakte Alban (Jon) door een bank, waardoor zowel Jon als Stanley hun lachen bijna niet meer in konden houden en er een stukje op los improviseerden. 'Goh die bank zit eigenlijk veel lekkerder zo!' 'Weet je wel wat dat ding kost? Dat wordt een maand geen nagellak en mascara meer voor jou!' Vervolgens ging alles goed, totdat ze in restaurant 'Chez Jaqueline' belandden. Mariske van Kolck werd iets te hard terug op haar stoel gesmeten; Krak. Dat was de stoel. Hoewel sommige castleden gewoon doorspeelden alsof er niks aan de hand was, lagen Mariska en Bartho Braat redelijk dubbel. Terwijl juist Bartho heel chagerijnig zou moeten wezen in zijn rol... Het publiek kwam niet meer bij, en beloonde dit zoals meestal wanneer er iets fout gaat, met een enorm applaus..
 
Zoals de cagelles al eerder hebben bezongen; Het gaat alleen maar om vandaag. En dat klopt; Het was een hele fijne avond! :)

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl