sundaymorning.punt.nl
Spring Awakening
Mijn god. Ik denk niet dat ik eerder naar een voorstelling geweest bent, die zo'n diepe indruk heeft weten te maken. Ik kan er nog steeds niet over uit. In het M-lab te Amsterdam speelde afgelopen maand de musical Spring Awakening. Met hoogstens 200 man die in de zaal passen is de sfeer van de voorstelling dus erg intiem, zelfs de mensen die op de achterste rij zitten kunnen de acteurs nog bijna aanraken. Ook leuk is dat je -bijna- altijd wel bekende mensen uit de theaterwereld ziet, aangezien die vaak naar deze M-lab producties komen kijken. En terecht, want de voorstellingen die ik daar gezien heb (o.a. Sondheim en Jesus Christ)behoren bijna allemaal tot mijn all-time-favorites.  
 
Ditmaal was de beurt dus aan Spring Awakening. De voorstelling verteld het verhaal van opgroeiende jongeren/pubers, die leven in de tijd dat ouders nog écht de baas waren en over seks nog niet gesproken werd. Laat staan over abortus of homoseksualiteit. Gedurende de voorstelling volg je een aantal jongeren: ieder heeft zo zijn eigen problemen, mishandeling, depressieviteit, je noemt het maar op: alles komt voorbij.
 
De cast bestaat enkel en alleen uit jonge (consevatorium)studenten, die in deze productie kunnen laten zien wat ze waard zijn. Stuk voor stuk toekomstige sterren als je het mij vraagt. Alle volwassen rollen werden gespeeld door Ad Knippels en Henriëtte Tol. Gezag straalden ze ten alle tijden uit, hun wil is wet. Prachtig neergezet door beiden. De jonge talenten beschikken allen over een door God gegeven stem: Mijn hemel, wat een vocaal geweld, emotie en prachtig zuivere klanken kunnen die mensen maken.
 
Vanaf het moment dat het eerste nummer ingezet werd, had ik het kippenvel al metersdik op mijn armen staan, dit is zo gebbleven tot het einde. En het werd alleen maar erger; Het nummer 'Raak me', raakte me. De tranen stroomden over mijn wangen, overal om me heen hoorde ik de mensen al snotteren en zag ik sommigen naar hun zakdoek grijpen. De pauze was dan ook een geschikt moment om even op adem te komen. Om vervolgens na de pauze vrolijk door te gaan met janken. Meteen het eerste nummer na de pauze was het weer raak, en het tweede. En zelfs tijdens het slotlied zat er een enorme brok in mijn keel. Door de ontzettend goede vertaling dan Daniël Cohen in het Nederlands werd de emotie nog eens extra versterkt.
 
Heel vreemd eigenlijk dat deze voorstelling me zo wist te raken: de tijd is een compleet andere dan waar we tegenwoordig in leven. En toch... De meeste verhaallijnen heb ik -gelukkig- persoonlijk niet meegemaakt, maar je beleefde de angst, pijn en verdriet van de personages zo intens, dat het voelde alsof je er zelf bij betrokken was geraakt. Ton Sieben en Michelle van de Ven weten je te raken, maar zeker niet alleen die twee. Er is geen enkel castlid onterecht in deze productie geplaatst: Ieder personage heeft me weten te raken met een kracht die ik niet voor mogelijk hield. Spring Awakening. Het beste voorjaars ontwaken dat ik ooit heb meegemaakt.

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl