sundaymorning.punt.nl
Yippie Yippie Yee!
Dit klinkt niet geloofwaardig meer, dat begrijp ik. Maar het toeval wilde dat ik wéér een Petticoat prijsvraag gewonnen heb. Het was een fotowedstrijd; je moest een foto van jezelf in Petticoat opsturen... En welke foto kan ik dan beter opsturen, dan een foto van de gewonnen Petticoat-fotoshoot enkele weken geleden? Juist. Onze foto kwam als winnaar uit de bus, vandaar dat lott en ik vanmiddag verwacht werden in het Chassé theater te Breda.
 
Aangezien op hetzelfde tijdstip ook de premiere van Zorro plaatsvond in Amsterdam, waren we er al helemaal op in gesteld dat we Chantal en Freek sowieso niet zouden hebben. Stiekem hoopten we op Brigitte als Hoofdrolspeelster: onze wens werd vervuld; Brigitte mocht op als Pattie. Onze verbazing was groot toen beide understudys voor de rol van Freek als ensemble op het toneel stonden... Toen na een halfuur het moment kwam dat Rogier van Rooden eindelijk op het toneel verscheen was het 'too good to be true': Freek!
 
Het was ontzettend leuk om Brigitte in deze rol te zien: Veel stukjes verschillen met die van Chantal, ze geeft heel duidelijk een eigen invulling aan het personage. Wanneer Brigitte begint met zingen loopt het kippenvel over je armen; ze weet het prachtig klein en loepzuiver te houden. Vooral in het samenspel met Roon is ze echt heel schattig. Op Chantal na was de rest van de eerste cast compleet aanwezig. Hajo zijn gortdroge opmerkingen blijven heerlijk en Marjolein als 'upperclass-rich-bitch' is gewoonweg geniaal. Mike overtrof zichzelf deze keer met hilarische gezichtsuidrukkingen en uitbeeldingen van situaties. Anne-Marie in de rol van Wilma blijft Hi-la-risch! Rosalie is gewoon een topwijf met alles wat ze doet. En Freek is aandoenlijk in zijn rol. Maar dan ook echt, het moment waarop hij boos wordt voelt nog steeds als een dolksteek en het liedje 'Grote mannen, grote namen' raakt je tot in het diepste van je hart. De laatste scenes waarin 'Rogier' helemaal los komt maakt dat je hem als allerbeste vriend wilt. Dat kan gewoon niet anders.
 
Wederom werden er weer een aantal nieuwe zinnen gebruikt in de voorstelling en waren er subtiele schoonheidsfoutjes, die voor het publiek niet te zien waren, maar waar wij behoorlijk hard om moesten lachen. Daarnaast was er nog een heel grappig moment waarbij Freek bij een dansscéne per ongeluk op Brigittes voet ging staan, waarop Brigitte in de lach schoot. De rest van de scene speelde ze met een enorme lach op haar gezicht uit: ze durfde Freek niet meer recht in zijn gezicht aan te kijken, want de keren dat ze dit wel deed, schoot ze weer heel subtiel in de lach. In de 'Hollywood'-scene gaven ze elkaar subtiele tikken met het champagne-glas, wederom erg vermakelijk voor de mensen die deze voorstelling vaker hebben gezien.
 
Heerlijk. Elk bezoekje aan deze voorstelling voelt weer alsof je een andere show ziet. Er veranderen zoveel kleine dingetjes, het ensemble probeert nieuwe dingen uit en kleine blunders vinden plaats. Petticoat is echt een voorstelling die ik honderd keer zou kunnen zien, maar waarbij ik de honderdste keer nog steeds evenveel zal genieten als de keren daarvoor... Heerlijk.

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl