sundaymorning.punt.nl
Viva el Zorro
Eerst was het plan om 4 mei de dodenherdenking op de Dam bij te wonen en later die avond uit te gaan in Amsterdam. Toen eenmaal bleek dat in Nijmegen nog kaarten op rij 1 beschikbaar waren voor Zorro, was de keuze echter snel gemaakt. Eenmaal in Nijmegen stond er een rij van ongeveer 150 man, die last-minute een kaartje wilden bemachtigen. Thank god dat wij al kaartjes hadden, want er pasten er slechts nog een man of 20 extra in de zaal.
 
Om acht uur zaten we allen in de zaal en werden de mensen -uit zichzelf- volledig stil. Behalve de mensen vlak achter me. Ik kon ze wel slaan. (Niet echt vredelievend: maar wat bezielt je in godsnaam, dat je het respect niet kunt opbrengen om 2 minuten stil te zijn?! Echt. Wat ontzettend respectloos die lui). Na de twee minuten kwam iemand op het podium, die ons bedankte. Toen was het tijd voor Zorro.
 
Allereerst: TOMMIE. Oh mijn God wat een Tijger, wat een goddelijke verschijning. Alles wat hij doet is onwijs fijn: je moet gewoon naar hem blijven kijken. Binnen vijf minuten was er echter al een technische storing; de lichten gingen half uit, de cast liep halfzingend af en Thom Hoffman maakte -voordat ook hij het toneel afliep- een opmerking 'tja, alles wat ik doe gaat altijd mis'... Na ongeveer tien minuutjes werd de show weer hervat.
 
De show zelf is ontzettend gaaf: De passie spat er aan alle kanten vanaf. Vooral de dansscenes zijn erg meeslepend; de -voor de helft spaanse- cast heeft de liefde voor muziek en dans gewoon in het bloed zitten: wat een vuur, wat een energie! Lone van Roosendaal in de rol van Spaanse schone Inez is hilarisch. Ze verkoopt rode capes aan roodkapje, waardoor Zorro het met een zwarte moet doen. -Geeft kleine knipogen naar Tommies lengte- en geeft ontzettend scherp commentaar. Heerlijk! Tommie speelt drie verschillende rollen; een komische -die ook écht ontzettend komisch is-, de rol van Diego de la Vega en natuurlijk van zijn gemaskerde alter ego el Zorro. Of het nou Romantisch, Stoer, Komisch of Sexy gespeeld moet worden; Tommie is overtuigend in elke rol. (en dat vind ik niet alleen lieve mensen. Ga en u zult zien dat ook Tommie uw hart zal veroveren ;)
 
René van Kooten als broertje Ramon zet de macho in hem overtuigend neer. René houdt iets unieks in zijn manier van doen en laten, is op sommige momenten aandoenlijk, de volgende weer harteloos. Verder grote complimenten aan Michelle Splietelhof die een enorm fijne zangstem heeft en enorm goed inleeft in haar rol. Thom Hoffman laat twee verschillende rollen zien en zet deze goed neer, Dennis Willekens als (understudy) Garcia blijft een grappige rol. Het lied 'Nog een bier?' omschrijft zijn humeurtje precies. Op zoek naar Zorro Kandidaten Dennis en Ruud waren ook van de partij; Ruud werd eerst niet helemaal herkend vanwege zijn totaal andere pruik, Dennis iets meer overtuigend als Spanjaard. Bij het ensemble viel vooral Elise Berends (haar stem) enorm op; wat een strot.
 
De voorstelling zelf is op de een of andere manier anders dan andere musicals en toch bevat het alle ingrediënten voor een topavond! De passie spat van de planken af; de dansen zitten vol vuur, er gebeuren trucs waar Hans Klok van zal staan te kijken, de vechtscenes worden gehouden op hoog niveau en de cast weet het Gypsy-gevoel prachtig over te brengen, het verhaal overtuigend te spelen en het -iets ongeloofwaardige verhaal- pakkend te vertellen. Je danst met de hits als Bamboleo, Djobi Djoba of Baila me vrolijk de zaal uit, terwijl Zorro en zijn cast een plekje in je hart veroverd hebben.
Na de voorstelling hebben we heel subtiel nog eventjes met René staan kletsen en een fotootje met Tommie gescoord om daarna onze tocht naar huis te kunnen beginnen. Wat een feest, wat een voorstelling; Viva el Zorro!

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl