sundaymorning.punt.nl
Ramses
Heden en verleden lopen door elkaar in de musical Ramses. De oude Ramses Shaffy ontmoet zijn jonge versie, de man die hij vroeger was. Ook vriendin Liesbeth List en geliefde Joop Admiraal verschijnen voor zijn neus. Of het door de drank komt? Waarschijnlijk wel. Maar maakt dat iets uit? Ramses geniet, en daar gaat het om.
 
De oude Ramses (Hans Hoes) zit op zijn kamer. Het is nacht, alle andere bewoners van het Sarphatihuis slapen. Ramses niet. Hij drinkt nog een glas wijn, of vier. Misschien zijn het wel de laatste glazen die hij ooit zal drinken. Om te zorgen dat zijn delirium niet uit de hand loopt, is er zuster Edith die op hem let. Wanneer de jonge Shaffy (William Spaaij) ten tonele verschijnt komen heden en verleden samen: Shaffy (be)leeft zijn leven opnieuw.
 
‘t Is stil in Amsterdam
Zowel de oude als jonge Ramses leveren commentaar op de gebeurtenissen die plaatsvinden, ze gaan met elkaar in gesprek zonder dat het verwarrend wordt. Langzaam wordt duidelijk dat Shaffy niet de meeste makkelijke persoon geweest is: vooral Liesbeth List (Cindy Bell) krijgt het zwaar te verduren. Al bij de eerste ontmoeting met Ramses barst ze in huilen uit. Toch keert ze telkens weer terug naar de man op wie ze verliefd is, maar wat niet wederzijds blijkt. Ramses is stapelverliefd op zijn vriend Joop Admiraal (Thomas Cammaert), die braaf op de bank zit te wachten tot Ramses thuiskomt. Niet dat Shaffy thuis komt. Die heeft het veel te druk met het Amsterdamse nachtleven ontdekken.
 
Zingen, succes, en heel veel drank
De acteurs die het leven van Shaffy verbeelden zijn enorm getalenteerd, vooral het samenspel tussen de jonge Ramses (William Spaaij) en Liesbeth (Cindy Bell) is ontzettend goed. Dat Cindy Bell over een prachtige stem beschikt laat ze – vooral – tijdens de Pastorale goed horen. William Spaaij zet Shaffy neer als de levenslustige vrijbuiter, die niet vies is van een slok drank. Des te meer succes List en Shaffy samen krijgen, des te meer geld er binnen komt. Geld voor drank, aldus Shaffy. Niet alleen voor hem, maar ook voor alle ‘vrienden’ die hij vanavond in het café zal ontmoeten. Want het wordt wel duidelijk: bij Ramses moet alles op zijn manier.
 
We zullen doorgaan
Hans Hoes lijkt in veel dingen op de oude Shaffy: zijn stem, zinsvorming en gedrag, maar ook qua uiterlijk zie je de gelijkenis. Shaffy zijn laatste dagen verstrijken en onder het genot van een borrel laat hij zijn leven aan zich voorbijglijden. De fouten, mooie momenten, zijn jeugd en grootste muzikale hits. Goede en slechte momenten komen voorbij. ‘En hij zal doorgaan, met de wankelende zekerheid, om door te gaan.’ Ramses leert zichzelf pas echt goed begrijpen tijdens zijn tijd in het Sarphatihuis. Het decor van Ramses ondersteunt de sfeer die er hangt. De kamer in het Sarphatihuis wordt uitgebeeld met tafels, stoelen, schuifdeuren en een piano. Waarbij het achterdoek telkens weer van kleur verandert en er steeds weer een andere sfeer ontstaat.
 
De voorstelling geeft een volledig beeld van Ramses Shaffy: zowel zijn goede kanten als zijn slechte kanten worden belicht en maken hem mens. De acteurs weten met volle overtuiging invulling aan hun rollen te geven. De personages vormen samen met de muziek van Shaffy een geheel, alsof Shaffy even weer tot leven komt en je in zijn greep weet te houden van begin tot eind. Het levensverhaal van Ramses, door de ogen van Ramses: hij leefde het leven op zijn manier. ‘Laat hem, hij heeft het altijd zo gedaan’.

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl